|
ÖNEMLİ
ELMA ZARARLILARI
VE
MÜCADELESİ
Elma içkurdu [ Cydia pomonella ( L.
) ]
Elma içkurdu başta elma olmak üzere armut,
ayva, ceviz ağaçlarının en önemli zararlısıdır. Doğrudan meyvede zarar yapan
larvalar, meyveleri delerek içlerinde galeriler açmakta, etli kısmını ve
çekirdek evini yiyerek pislikler bırakmaktadır.
Bütün bunların sonucu olarak meyvelerin
dökülmesine, ağaçta kalabilen kurtlu meyvelerin ise niteliğinin bozulmasına ve
dolayısıyla elmanın piyasadaki değerinin düşmesine neden olmaktadır.
Mücadele yapılmayan bahçelerdeki zarar %
60-100 olabilmektedir. Ülkemizde elma üretim bölgelerinin her yerinde
bulunmaktadır.
Elma içkurdu
larvası
MÜCADELESİ:
Kültürel önlemler
- Öncelikle elma bahçelerinin, elma
içkurdunun diğer konukçusu olan armut, ayva ve ceviz gibi meyve ağaçları ile
karışık olarak kurulmamasına özen gösterilmelidir.
- Elma ağaçlarının altına dökülen meyveler
toplanıp uzaklaştırılmalı, ambalaj ve depolama yerleri elma bahçelerinin
kenarına kurulmamalıdır.
- Bahçenin sürümüne özen gösterilmeli ve
ağaç gövdelerine haziran ayı başlarında oluklu
mukavvadan tuzak bantlar sarılmalı, bunlara
gelen larvalar haftalık kontrollerle imha edilmelidir.
| Elma İç Kurdu Zararı ve
Ergini |
 |
|
Kimyasal
mücadele
Elma içkurdu
mücadelesinde hedef her döle ait larva çıkışı süresince ağaçları ilaçlı
bulundurarak yumurtadan çıkan larvaları meyve içine girmeden önce
öldürmektir.Ancak bu mücadelede üründe %2' ye kadar zarar hoşgörü ile
karşılanır.
Elma içkurduna karşı birinci
döle 20 gün aralıklarla 2, ikinci döle karşı ise 1 olmak üzere toplam 3 ilaçlama
yapılmakta ve genellikle bu uygulama yeterli olmaktadır
AKARLAR
Küçüktürler. Şekilleri yumurta veya armut
biçimindedir.
Yapraklarda bitki özsuyunu
emerek ve salgıladıkları zehirli maddeler nedeniyle zararlı olurlar.
Yapraklarda sarı kahverengi
lekeler meydana gelir ve daha sonra bu lekeler birleşerek yaprağın kuruyup
dökülmesine ve dolayısıyla ürün
kaybına neden olurlar.
Meyve verimi yıldan yıla
azalır. Meyveler renksiz ve kalitesizleşir.
Kimyasal mücadele
Yapılan yaprak sayımlarında,
akar sayısı yaprak başına ortalama 3-5 adet olunca kimyasal mücadele
yapılır.
YAPRAK BİTLERİ
Yaprakbitleri
genel olarak 1.5-3 mm boyunda, armut biçiminde küçük böceklerdir. Ağız parçaları
sokucu emici yapıdadır. Anten adı verilen duyu organları ip şeklinde kısa veya
çok uzundur. Vücutlarının arka kısmında bir çift tüp şeklinde uzantılar bulunur.
Meyve ağaçlarının yaprak ve sürgünlerinde gruplar halinde bulunurlar.
Yaprakbitlerinin üç ana zararı
vardır
1.
Bitki öz suyunu emerek zarara neden olurlar
2.
Tatlı madde salgılayarak fumajine neden olur
3. Virüsleri
taşırlar
San jose kabuklubiti
Tanımı, yaşayışı ve zarar
şekli
İç karantina listesinde yer alan San jose
kabuklubiti meyve ağaçlarının çok önemli bir zararlısıdır. Bu zararlının ergin
dişi bireyleri, yuvarlak, orta kısmı şişkince yaklaşık 2 mm çapında bir kabukla
kaplıdır. Hareketli larvalar çok küçük ve sarı renklidir.
Başlıca armut, ayva, elma, erik, kiraz,
şeftali gibi meyve ağaçları, süs ve orman ağaçlarında önemli zarara neden
olmaktadır.
Ağaçların gövde, dal, sürgün, yaprak ve
meyvelerinde bitki özsuyunu emerek beslenirler. Beslendikleri yerlerde kabuk bir
bıçak ile dal eksenine paralel şekilde kesildiği zaman, altta kırmızı lekelerin
görülmesi bu zararlının en tipik özelliğidir. Yayılması ve yaşayışını önleyici
tedbirler alınmadığı taktirde fidan ve ağaçların zayıflamasına, yoğunluğun
yüksek olması halinde ağaçların kurumasına neden olur.
Kültürel önlemler
Bu zararlının mücadelesinde kültürel
önlemler çok önemlidir. Bunlar:Bahçelerde toprak işlemesi, sulama, gübreleme,
budama tekniğine uygun olarak yapılmalıdır. Zararlı ile bulaşık ağaçlar kısa
budamaya tabi tutulmalı, budama artıkları mutlaka yakılarak yok
edilmelidir.
|
