|
Plastik örtüler
Tarımda örtü kullanmanın amacı, don tehlikesinin bulunduğu ve sıcaklığı yetersiz kaldığı dönemlerde, bitkilerin çevresinde ve isteklerine uygun bir atmosfer sağlayarak, yetiştirme mevsimin dışında da nitelikli, nicelikli ve sağlıklı ürün elde etmektedir. Bu amaca uygun olarak değişik malzemeden yapılmış farklı örtü tipleri kullanılmaktadır.
Bu örtü tiplerini, toprak yüzeyini örten ve bitkileri örtenler olarak iki sınıfta inceleyebiliriz.
Toprak yüzeyini örtenleri, yüzeysel örtüler ve yastıklar, bitkileri örten sistemlerinde, alçak ve yüksek tüneller ile seralar olarak inceleyeceğiz.
1. Toprak Yüzeyini Örten Örtüler
Toprak yüzeyini örten
sistemlerde genellikle 0.025-0.050 mm kalınlığında PE ve PVC
kullanılır. Plastiğin bu şekilde kullanımının amacı, bitkilerin kök
sistemi veya genç bitkilerin tümü ile birlikte toprağı yüzeyden örtmek
toprak içindeki veya yüzeyindeki havada güneş enerjisi ile kazanılan
ısıyı bir süre korumak, bitkilerin çevresinde ve kök sisteminde
sıcaklığı biraz yükseltmektedir.
Toprağı örten sistemlerde iki
farklı şekilde uygulama yapılmaktadır. Bunlardan ilkinde, örtü tüm
yetişme mevsimi boyunca toprak yüzeyinde kalmaktadır. İkinci şekilde
ise, toprak yüzeyinin tümüne serilen plastik örtü, çimlenme veya fide
gelişme dönemini kapsayan zaman diliminde kullanılır. Hava sıcaklığı
don tehlikesinin olmayacağı kadar yükselince ve bitkiler belli bir
büyüklüğe ulaşınca plastik örtü kaldırılır.
Toprak yüzeyinde tüm
yetişme mevsimi boyunca kalan plastiklere malç plastikler ve fide
dönemi de belirli bir süre kalanlara da yüzeysel plastikler denir.
Ayrıca yastıklarda bu başlık altında incelenecektir.
1.1. Malç Plastikler
Malç
toprak yüzeyini saman, çayır, ahır gübresi, torba yaprak, kağıt veya
plastikle kaplanması olarak tanımlanabilir. Malç plastiklerin kullanımı
ile şu yararlar sağlanır.
1. Malçlar yabacı otların gelişmesini önleyerek, işgücü masrafının önemli derecede azalmasına neden olurlar.
2. Toprağın kurumasını ve kaymak bağlamasını engellerler.
3. Toprak yüzeyinden suyun buharlaşmasını engellediği için, su tasarrufunu sağlar.
4. Topraktan nem kaybı azaldığı için, toprak canlılığı korunur ve gölge tanı sağlanır.
5. Yabancı otlarla mekanik mücadele edilmediği için bitki köklerinin zedelenmesi engellenmiş olur.
Çilek
gibi yere yakın bitkilerde ise bunlara ek olarak, meyvelerin yağmur
gibi etmenlerle kirlenmesi, Malç plastiklerle önlenmektedir.
Malç
plastiklerin, diğer organik malçlama maddelerine karşı bir üstün
yönünde, organik malçlamada ortaya çıkan fare zararının bu malçlamada
olmamasıdır.
Malçlama amacıyla beyaz plastiklerin yanında siyah, gri, yeşil gibi renkli olanlarda kullanılabilmektedir.
Malç
plastikler elle serilebildiği gibi, son yıllarda geliştirilen ve hassas
mibzerlere eklenen kısımlarla ekim sırasında otomatik olarak da
seçilebilmektedir.
Malç plastiklerin elle serilmesinde, önce
ekim yapılacak yerde karık ve karık sırtları hazırlanır (Şekil 1).
Karık sırtına uygun genişlikte olan plastik karık sırtı üzerine serilir.
Plastiğin
karığa gelen yanlarının üzerine toprak atılır ve bu topraklar
bastırılarak plastiğin rüzgar etkisiyle kalkması önlenmiş olur. Daha
sonra karık üzerinde tohumların ekileceği veya fidelerin dikileceği
yerler delinerek, buralara tohum ekilir veya fideler dikilir. Bitkiler
hasat edilinceye kadar plastik örtü toprak yüzeyinde kalır.
1.2. Yüzeysel Plastik Örtüler
Bu
yöntem, fideleri dondan korumak ve belirli bir süre erkencilik yaratmak
amacıyla kullanılmaktadır. Fideleri don mevsiminin sonuna kadar koruyan
bu örtüler, bitkiler belirli bir yüksekliği alınınca kaldırılırlar.
Plastiklerin yüzeysel olarak kullanılmalarını dikim ve ekimi yapılan
sebzelerde, plastiğin örtülme süresi ılık ve güneşli ilkbaharda 9-12
gün olmasına karşılık, yağışlı ve soğuk ilkbaharda 20 ve daha fazla gün
olabilir. Yüzeysel plastiğin kısa sürede bitkiler üzerine etkileri
şöyle olmaktadır.
Şekil 1: 1. Malç plastikler, 1. Karık sırtı, 2, Karık, 3. Malç plastiği, 4. Plastiği tuta toprak, 5. Bitki
| İller |
Alan(da) |
% |
Cam(da) |
PE(da) |
| Antalya |
51.194 |
60.0 |
13.176 |
38.018 |
| Mersin |
19.939 |
23.4 |
1.068 |
18.871 |
| İzmir |
2.120 |
2.5 |
293 |
1.827 |
| İstanbul |
782 |
0.9 |
117 |
665 |
| Muğla |
9.642 |
11.3 |
1.050 |
8.592 |
| Diğerleri |
1.654 |
1.9 |
126 |
1.528 |
| Toplam |
85.331 |
100.00 |
15.830 |
69.501 |
Tohum
ekimiyle örtülen toprak, plastik nedeniyle daha çok ısınmaktadır.
Böylece çimlenme plastik örtüsüz topraktakilere göre hızlanmaktadır.
Fidelerde ise gelişme daha iyi olmakta, köklenme ise tuzlamaktadır.
Sürekli kültürlerde ise, plastik örtünün etkisi artan toprak ısısı ile
bitkilerin hızlı bir gelişmesini olmaktadır.
Plastik örtünün
kaldırılması dikimi yapılan sebzelerde toprak üstüde büyümeye başlayıp
ilk yaprak kaldırılması dikimi yapılan sebzelerde toprak üstünde
büyümeye başlayıp ilk yaprak oluştuğu zamandır. Ekimi yapılan
sebzelerde ise ilk ana yaprak oluşuncaya kadar plastik tutulur ve sonra
kaldırılır.
Dikimi yapılarak yetiştirilen sebzelerde deliği
bulunan plastiklerin kullanılması gerekir. Bu tip delikli plastikler
erken zamanda ve kış aylarında kullanılmaktadır. Daha sonraki
yetiştirmelerde delik sayısını çoğaltmak gerekmektedir. Delikli
plastikler yağmur suyunun deliklerde girerek bitkilere ulaşması
sağlanmakta ve plastik iç yüzeyinde su damlasının oluşması
engellenmektedir. Plastik altında bitkiler rüzgarın mekanik etkisinden
de korunurlar.
Plastik örtünün araziye serilmesi elle veya
makine ile olabilir. Plastik örtünün elle serilmesinde, örtünü
serileceği yerin iki kenarına, plastik örtünün kenarlarını gireceği iki
çukur yapılır (Şekil 2).
Örtü bitki örtüsünün üzerine kısım
kısım serilir ve rüzgarın estiği yöndeki kenarı bastırılır, ayrıca
üzerine ağırlık olarak hemen toprak atılır. Plastiğin bitki sıralarının
öbür tarafındaki diğer kenarında çekilerek kırışıklığı giderilir ve o
yandaki çukur içine yatırılarak üzerine ağırlık olarak toprak atılır.
Bütün plastik örtü böyle serildikten sonra, plastiğin bütün kenarları
tek gövdeli bir pulluk veya traktörle de çekilebilir tek gövdeli hayvan
pulluğu ile toprakla kapatılır. Daha sonra plastik örtü üzerine atılan
bu topum traktör tekerliği ile çiğnenerek iyice sıkıştırılır.
Şekil 2 : 1. Plastik örtü, 2. Bitki, 3. Plastik örtünün kenarlarındaki toprak
Plastiğin
serilmesinde iyice gergin olması üzerinde durulmalıdır. Yoksa gevşek
serilen plastik örtü rüzgar etkisiyle kırışır ve dalgalanarak bitkiye
zararlı olabilir.
Yüzeysel plastiğin makine ile serilmesinde
2.60 m'lik bir iş genişliği elde edilmektedir. Bunun için traktörle
çekilen plastik serme makinesi kullanılmaktadır. Plastik serme makinesi
ile yan çiziler açılır. Rulodan açılan plastik lastik tekerlekler
yardımıyla bastırılarak çizilere yerleştirilir. Arkadaki tek gövdeli
pulluklarla plastik üzerine toprak devrilir. Bazı firmalar tek gövdeli
pullukları arkasına toprak bastırıcı tekerlerden takmışlardır. Böylece
plastik örtü rüzgara karşı da iyice gerilerek yerleştirilir. Eğer
toprak bastırıcı tekerlek yoksa, traktörün buradan geçirilmesiyle,
traktör tekerlekleri bunlara bastırılır ve toprak sıkıştırılır.
Plastiğin
serme makinelerinde kullanılabilmesi için, kırışıksız olarak rulosuna
sarılmış ve makinelerinin iş genişliğinde de olması gerekir.
1.3. Yastıklar
Yastıklar,
içinde sebze fidesi yetiştirilen yapılardır. Yastıklar içinde, tarladan
daha erken olgunlaşma sağlanarak, pazara açıkta, yetiştirmeden bir
bir-buçuk ay önce ürün verilebilir. Yastıklar, sıcak, ılık ve soğuk
olarak yapılırlar.
1.3.1. Sıcak Yastıklar
Sıcak
yastıklar, çoğunlukla, seralarda olduğu gibi, çoğaltma amacıyla
kullanılır, küçük ve ucuz yapılardır . Bu yastıklarda mevsim başında
fide yetiştirilir ve yaprak çelikleri köklendirilebilir.
Sıcak
yastıklarda gerekli ısı, çoğaltma ortamının altına konulan çiftlik
gübresinin fermantasyonundan, ısıtma için kullanılan elektrik
tellerinden, sıcak sudan, buhar borularından ya da sıcak hava
borularından elde edilebilir.
Sıcak yastıklar güneşli rüzgarlardan korunaklı ve drenajı iyi yerlerde kurulmalıdır.
Yastığın
uzunluğu, yetiştirilecek fide miktarıyla ilgili olup 10-30 m arasıda
olmalıdır. Genişliği ise iki işçinin karşılıklı çalışmasına uygun
olarak 1.00-1.25 m dolayında olmalıdır. Toprak üzerinde 20 cm olan ön
yükseklik, arka tarafta 40 cm' yi bulur.
Sıcak yastığın derinliği soğuk yörelerde 70-80 cm, sıcak yörelerde ise 40-60 cm dolayında olması uygudur.
Yastığın
duvarları, tuğla, biriket yada betonda olabilir. Alt tarafı fazla suyu
süzdürebilmesi için toprak olarak bırakılır. Yağış sularının yastık
içine sızmaması içinde, yastığın daha önce belirtildiği gibi topraktan
yüksek olması gerekir. Ayrıca fazla yağış sularının akıp gitmesi için
yastıkların çevresi 15-20 cm derinliğinde drenaj çukurlarının açılması
gerekir.
Yastığın üzerine konan çerçevelerin kolay kaldırılması
için yastıklarında tutamak olmalıdır. Çerçeveye yerleştirilen camlar
macunlanarak, yastık içine hava ve su girişi önlemiş olur.
Sıcak
Yastığın Doldurulması: Bünyelerinde az su içeren ve tazeyken
fermantasyonları süresince yüksek ısı veren at, koyun ve keçi gübresi
kullanılır. En uygunu taze at gübresidir.
Yastık çukurunun altına 10 cm kalınlığında konan çakıllı kum, drenajı kolaylaştırır.
Yastığı
tabanındaki çakıllı kumun üzerine 15 cm kadar gübre atılır. Atılan
gübre tahta tokmaklarla iyice bastırılır. Gübrenin nemi yetersizse,
süzgeçli kovayla sulanır. Tekrar 15 cm kadar gübre atılır ve
bastırılır. Bu işlemler gübre kalınlığı 60 cm oluncaya kadar sürer.
Bunun üzerine 10 cm kalınlığında harç konur ve camlı çerçeveler
kapatılır.
Taze at gübresi hemen kızışmaya başlar ve ilk
günlerde sıcaklık 70°C -80°C'ye kadar çıkabilir. Yaklaşık bir hafta
sonra sıcaklık 30°Cye kadar düşer. Bu devreden sonra yazlık sebzelerin
tohumlarının ekimine başlanabilir. En iyisi yastıkta amonyak kokusu
bitince ve toprak termometresiyle ölçülen sıcaklık 24°C iken ekim
yapmaktadır, iyi bir sıcak yastık 10 hafta süreyle ısı verebilir. Buna
göre ekim tarihi belirlenir.
Sıcak Yastıklarda Bakım: Çimlenen
fideler gelişmeye başlayınca, sulama, yabani otları ayıklama,
havalandırma, hastalık ve zararlılarla mücadele gibi bakım işleri
yapılır.
Havalandırma soğuk olmayan günlerde çerçevelerin altına
takoz konu önceleri 5-10 dakika olarak yapılır. Gelişme ilerledikçe ve
havalar ısındıkça arttırılan havalandırma, çerçevelerin iyice
kaldırılmasına kadar sürer.
Sıcak yastıklardaki fideler, sebze
türlerine göre ılık yastıklara yada seralara şaşırtılır. Bazı fideler
şaşırtma yapmadan seyreltilme yapılarak dikime uygun gelişmeleri
sağlanır.
Sıcak yastıklar yerine, bunların elektrikle ısınan ve
masa şeklinde olanları vardır. Ülkemizde de üretilen böyle bir ısıtılan
masa Şekil 3' te görülmektedir.
1.3.2. Ilık Yastıklar
Sıcak
yastıklarda elde edile fidelerin şaşırtılmasında kullanılan ılık
yastıkların yerine, seralarda harç doldurulmuş torbalarla şaşırtılması
daha çok uygulanan yöntemdir.
Ilık yastıkların boyutları, sıcak
yastıklar gibidir. Derinliği ve kullanılan gübre çeşidi farklıdır.
Derinliği 40-60 cm arasındadır. Kullanılan gübrenin yarısı taze at
gübresi ve yarısı da yanmış çiftlik gübresidir. Kullanılan harç 15 cm
kalınlığındadır. Ayrıca sıcak yastıklar hazırlandıktan sonra hemen
dikimi yapılabilir.
Şekil 3: Elektrikle ısıtılan masa. 1. Toprak
ısıtma kabloları, 2. Kablo üzerinde harcı tutan tabaka, 3. Harç (10-15
cm kalınlıkta), 4. Termostat, 5. Elektrik bağlantısı.
1.3.3. Soğuk Yastıklar
Yaz
aylarında kışlık sebzelerin yetiştirilmesinde kullanılır. Bunun için
bahçede 1.2 m genişliğinde 2.3 m uzunluğunda tavalar hazırlanır ve
içleri 25 cm derinliğinde işlenir. Üzerine yaymış ahır gübresi atılır (
5kg/m2 ya da 5 ton/ da), toprakla iyice karıştırılır ve tesviye
edilerek tohum yatağı hazırlanır.
1.4 Yüksek Plastik Örtüler
Bitkileri
örten sistemlerin başlangıcı plastik tünel sistemi ile örtüler altında
yetiştirilen kültür bitkilerine daha fazla yer ve daha uzun süre örtü
sağlaması nedeni ile erkencilik açısında daha etkili olmaktadır.
Plastik tünellerin tarımda çok fazla kullanılmasının nedenlerini şöyle
sıralayabiliriz.
1. Plastik tünellerin yapımı için fazla bir sermayeye gereksinim yoktur.
2. Plastik tünellerin yapımı için yetişmiş kimselere ihtiyaç olmadan kolay ve çabuk olarak kurulmaktadır.
3. Işıklanma ve havalandırma plastik seralara göre daha iyi yapılmaktadır.
4. Plastik örtünün iç kısmında su yoğunlaşması az ve bu nedenle damlamalarda az olmaktadır.
5. Tünel toprağı hastalandığında, toprak ilaçlaması yapılmaksızın tünel
kolaylıkla başka yere taşınabilmektedir.Ayrıca toprakların
yorgunluğunda da tünelin başka yere taşınması kolay olmaktadır.
6. Tünel yeri istenildiği an fide üretim yeri olarak da kullanılabilmektedir.
Plastik tüneller büyüklükleri, şekilleri, iskelet ve örtü malzemeleri değişik olarak kurulmaktadır.
Plastik
tüneller yüksekliklerine göre yerden yüksekliği 1.0 m' ye kadar olanlar
alçak tüneller, yüksekliği 2.0 m ve daha fazla olanlarda yüksek
tüneller olarak isimlendirilirler.
1.5 Alçak Tüneller
Alçak tünelleri kuruluşlarla göre havalandırması olan ve olmayan şeklinde iki sınıfa ayırabiliriz.
1.5.1. Havalandırılmayan Alçak Tüneller
Genellikle
bu tüneller geniş ve yüksekliği az olarak yapılırlar (Şekil 4).
Genişlikleri 3.0 m dolayında olmasına karşılık, yükseklikleri 0.5-0.6
m, en fazla 0.8 m kadardır.
Şekil 4 : Havaladırılmayan alçak
tünel, 1. iskelet demiri, 2. iskelet demirlerini tutan kazıklar, 3.
iskelet demirlerini bağlayan tel veya boru.

Tünel
yüksekliğin 0.8 m' den az olması, tüneli rüzgara karşı dayanımını
arttırmak ve plastiğin gergin olarak serilmesine imkan vermektedir.
Tünel yüksekliğinin az olmasının sakıncalı yönleri ise, tünelin dış
sıralarındaki bitkilerin tünelin yüksek olmamasından dolayı iyi
gelişememeleri ve kar yağışı olan yerlerde tünelin kar örtüsü basıncına
dayanamayıp çökmesidir. Dış sıradaki bitkiler tekdüze olarak
gelişemeyince, bitkilerin hasadı geç olmaktadır.
Havalandırılmayan
tünellerin en basit şekilde yapımı 2.5-3.0 mm kalınlıktaki telleri
gererek yapılanıdır. Bunun için 3.0 m genişliğindeki tünelin yapılması
için tünelin orta kısmına 3.0 m ara ile kazıklar çakılır. Kazıklar
telle birleştirilir ve üzerine plastik örtü serilir. Serilen plastiğin
yanlardan toprağa gömülmesi elle ya da yer fazla ise pullukla gömülür.
Plastiği yastık başlarındaki kısımları da toprağa gömülür.
Bu tip tünellerin yapımında 0.125-0.200 mm kalınlığında 3.50-4.00 m genişliğinde ve 50 m uzunluğundaki plastikler kullanılır.
Havalandırılmayan
tünellerin daha basit malzemeyle yapımında yetiştiriciler kazıklar
yerine sebze kasaları ve tel yerine sulama boruları kullanarak
olmaktadır. Bu şekilde tünel kurmanın yararı, sulama borusu sulama
amacıyla kullanılabilmektedir.
Bu tünellerin 10-12 mm
kalınlıktaki demirden yapılanları da vardır. Demirler 4.0-4.6 m
uzunluğunda kesilir ve istenilen yüksekliğe göre yay şeklinde bükülerek
yapılır. Demirler 3.0 m aralıklı olarak ve toprağa 30 cm kadar gömülür.
Demirlerin
bükülmesi, ya yere uygun şekildeki kazıkları çakılarak demirlerin bunu
üzerinde bükülmesiyle olur. Ya da istenilen şekle uygun preslerde
bükülen yarım daire şeklindeki profil demir örneklerine uydurularak
demirler bükülürler.
Kapalı olan havalandırılmayan alçak
tünellerde, havanın oransal nemi çabuk yükselmekte ve bu nedenle dikimi
yapılan sebzeler hızla büyümektedir.
Havanın CO2 miktarı
artmakta ve bitkilerin başlangıçtaki büyümesi hızlanmaktadır. Yani
bitkiler iyice yetişinceye kadar tüneller güneşli havalarda bile
açılmamaktadır. Bu durumda havadaki nem oranı yüksek olduğundan
bitkilerde yanma ve bir zarar ortaya çıkmaz. Bunun sonucu olarak
bitkiler hassas olarak büyüyeceklerinden daha sonraki dönemlerde
havalandırmaya önem vermek gerekir. Havalandırmaya dikimden 2-3 hafta
sonra, önce baş tarafların açılmasıyla başlanır. Daha sonraki
dönemlerde tünel uzunluğunca yanlarından da havalandırma yapılmalıdır.
Bu havalandırma öncelikle hasada kadar olan dönemlerde bakım işleriyle
birlikte yürütülmelidir. Bu şekilde havalandırma fazla işgücü
gerektirir. Buna karşılık havalandırma için plastiği yırtmak, yarmak
yada yuvarlak delikler açmak amaca daha uygundur. Bu durumda plastik
kültürden sonra tekrar kullanılamaz. Yuvarlak delikler rüzgarda
etkilenerek yırtılmamakta ve örtü altıda yetiştirilen bitkiler için
uygun bir atmosfer ortaya çıkmaktadır.
1.5.2. Havalandırılan Alçak Tüneller:
Fide
üretiminde çok kullanılan bu alçak tüneller, iskelet malzemesinin
yerleştirilmesine göre, iskelet demiriyle dıştan desteklenen iki yada
çift demirli olanlar ve iple desteklenen iki yada çift demirli olalar
ve iple destekleneler olarak farklı şekillerde kurulabilirler.
Alçak
tünellerin ara yollardan 15 cm daha yüksekte yapılması gerekir. Yoksa
kış aylarındaki fazla yağışlar, yastığın sürekli nemli kalmasına ve
hastalıkların artmasına neden olur (Şekil 5).
Çok uzun
yastıklarda örtü malzemesinin kullanımı güçleştiğinden boyu 50 m 'yi
aşmamalıdır. Tünellerin genişliği 1.2 m ve tüneller arasında bırakılan
yolun genişliği de 0.8 m dolayında olmalıdır. Tünel örtüsünden yağış
suları, tünel aralarına aktığı için fazla yağışın burada birikmesini
önlemek amacıyla boşaltım kanalları da açılmalıdır.
Ülkemizde
küçük çaptaki yetiştiricilikte iskelet malzemesi olarak dut, söğüt,
kavak dalları ve yaş kargı kullanılır. Fazla miktarda fide üretimi
erkencilik yada bitkileri erken donlardan korumak amacıyla kurulacak
tünellerde iskelet malzemesi olarak 8 mm çapındaki çubuk demirler
kullanılır. Bunlar 270 cm uzunlukta kesilir, yarım daire ya da çatı
şeklinde bükülürler. Demir çubuklarda paslanmayı ve örtünün
yırtılmasını önlemek için çubuklara iç yapı 10 mm olan plastik hortum
geçirilir. Demir çubukların toprağa girerek iki ucu çıplak
kalacağından, her iskelet demiri için 2.0m'lik plastik hortum
yeterlidir.
Çatı demirlerini uçları 25 cm kadar toprağa
batırılır. ilk çatı demiri tünelin başladığı yerden 1 m uzaklığa
yerleştirilir ve diğer uçta 1 m kalıncaya kadar her 1.3 m' de bir çatı
demiri konur. Sonra plastik örtü takılmadan önce iskelet demirlerinin
tepe kısmından ip çekilerek plastik örtünün gergin durması sağlanır.
Şekil 5: 1. Plastik örtü, 2. Bitkiler, 3. iskelet malzemesi, 4. Drenaj çukuru.
Eğer örtü yeterli derecede gergin değilse, ürünün üst kısmında yağış suları birikebilir.
Tünelin
üzeri plastik örtüyle kaplandığı zaman örtünün serbest kalan uçları,
tünel başlarına eğimli olarak çakılmış demir yada tahta kazıklara
naylon iplerle bağlanır.
Verilen ölçülere göre tüneli tepe yüksekliği 50-60 cm kadar olur. Tünelin tepe yüksekliği 50 cm' de az olmamalıdır.
Plastik
örtülü genişliği 240 cm olursa, fumigasyon sırasında tünelin
kenarlarından plastik örtü toprakla örtülerek hava almayacak şekilde
kapatılabilir. Alınacak 240 cm enindeki plastik örtü genellikle 120 cm'
lik iki kat şeklinde satılmaktadır. Bu plastik örtü bir yandan kesilip
kullanılırsa, diğer kat yeriden kolayca yırtılabilir. Bu nedenle 480 cm
eninde bir plastik örtü alınarak, iki yanından kesilip kullanılması
daha uygun olur. Uygulamada tek kat kalınlığı 0.125-0.200 mm olan
örtüler kullanılır. Kışın erken ekim yapılarak erken fide yetiştirmek
isteniyor ve örtünün bir dönemden fazla kullanılması düşünülüyorsa,
kalınlığı fazla olan plastik örtüler seçilmelidir. Kalınlık arttıkça
plastiği ağırlığı arttığı için, örtü maliyeti de artar. Çizelge 1'de
plastik örtü kalınlığı ve buna bağlı olarak 240 cm genişliğindeki 1 kg
örtünün uzunluğu verilmektedir.
Plastik örtünün çatı
demirlerinin üzerinden kaymaması için 8 mm 'lik çubuk, galvanizli
demirler 270 cm uzunluğunda kesilir ve yarım daire şeklinde bükülerek
üst demirleri yapılır. Bu bükülen demirler iki çatı demiri ortasından
plastik örtünün üzerinden ve örtüyü altta tutacak şekilde toprağa
yerleştirilir. Bu şekilde tünel örtüsünün sulama, havalandırma ve diğer
bakım işleri için kaldırılması ve kapatılması da kolaylaşır.
Çizelge 1. Plastik örtü kalınlığı ve buna bağlı olarak 240 cm. genişliğindeki 1. kg. örtünün uzunlukları
| Örtü kalınlığı (mm) |
1 kg örtünün uzunluğu (m) |
| 0,125 |
4 |
| 0,15 |
3,5 |
| 0,175 |
3 |
| 0,2 |
2,5 |
Plastik örtüyü çatı
demirleri üzerinde tutmada, üst demirleri yerine naylon ipte
kullanılabilir. Çatı demirlerinin toprağa geldiği yerlere kaynakla
küçük çengeller yapılır, ip bu çengellerden ve plastik örtü üzerinden
çaprazlama geçirilerek, örtü üzerinden çaprazlama geçirilerek örtü
tünel demirleri üzerinde tutulur, ipin 2.3 mm kalınlığında olması
yeterlidir. İp plastik kenarlarındaki naylon örtüyü eteklerinden de
kısmen tuttuğu için, kuvvetli rüzgarlara karşı da örtüyü korur
Alçak
tünellerin başka bir şeklide, çift demir destekli olanlarıdır. Çift
demir destekli ola plastik tünellerde, plastikler yay şeklindeki ve alt
taraftan birbirine bağlı iki demir arasına mandal gibi
sıkıştırılmaktadır. Havalandırılmak için demirlerden biri öne çekilerek
plastik basitçe yukarıya kaldırılmaktadır.
Tüneller doğu-batı
yönünde, tünel içinde ekim için açılan sıraların ise kuzey-güney
yönünde düzenlenmesi uygun olur. Bu şekilde fide sıralarının birbirine
gölge yapması da önlenmiş olur.
Ekimden sonra tünelin
kenarlarındaki plastik toprağa gömülür yada üzerine tahta, lata gibi
ağırlıklar konur. Havalandırma gerekirse önceleri güney yönden yapılır.
Hava sıcaklığı arttıkça gündüzleri örtüler açık tutulur.
50 m uzunluğunda 1.20 m genişliğinde bir alçak tünel için gerekli malzemeler Çizelge 2 'de verilmiştir.
Çizelge 2. Bir alçak tünel için gerekli malzemeler (50 m. uzunluğunda 1.2 m. genişliğinde.)
| Malzemeler |
Miktarı |
| 8 mm.'lik demir |
80.0 kg |
| Plastik örtü (2.4. m. genişliğinde) |
| 0.125 mm. kalınlığında |
13.0 |
| 0.150 mm. kalınlığında |
14.May |
| 0.175 mm. kalınlığında |
17.0 |
| 0.200 mm. kalınlığında |
20.0 |
| Naylon ip |
1 makara |
| Tahta veya demir kazık |
4 adet |
1.6. Plastiklerin Kaldırılması
Yüzeysel
plastikler, yükseklikleri az olması nedeniyle bitkiler üzerinde kısa
süreli olarak tutulurlar. Yoksa büyüyen bitkiler plastikten zarar
görebilirler. Bu durumda dikimde var olan yapraklar örtünün
kaldırılmasından pek etkilenmezler. Yeni çıkanlar etkilenirse de, bu
durum eğer hava koşulları çok kötü olmazsa kısa sürede ortadan kalkar
ve verimde bir azalma olmaz.
Tünel altıda yapılan sebzecilikte
bitkiler daha uzun süre plastik altında tutulurlar, iyi bir
havalandırma, plastiklerin yırtılması, delinmesi ve varılmasıyla
bitkiler düşük nemi olan dış hava koşullarına alıştırılmaktadır.
Plastiklerin tamamen kaldırılması için en uygun zaman yağışlı ve
bulutlu günlerle öğleden sonra geç vakitlerdir. Plastikler
kaldırıldıktan sonra güneş yada ılık rüzgarlar çıkarsa kısa süre
aralıklarla yağmurlama sulama yapmak gerekir. Örtüler ve demirler
kaldırıldıktan sonra gündüzleri güneşli geceleri donlu günler gelirse,
bitkilerin üzerine doğruda plastik örtü koymak bitkiler için daha
sakıncalı olmaktadır.
1.6.1 Plastiklerle Yetiştirme Mevsiminin Uzatılması
Plastikleri
sebzelerde son turfanda tarihini geciktirmede kullanılması o kadar
yaygın değildir. Çünkü beklenen son tarihlerine kadar bitkiler
gelişmelerini büyük ölçüde tamamlamış olduklarından dondan pek
etkilenmezler. Ayrıca plastik örtünü geç donmalar için kullanımını,
hava koşullarına bağlı olduğunda yapılması ve kullanılması pek pratik
olmamaktadır. Plastikler erken konursa bitkilerin gelişmesi sürecek ve
bitkilerin soğuğa karşı duyarlılığı artacaktır.
Yıl sonunda
plastikler bitkileri kuru ve soğuk rüzgarlara karşı korumaktadır. Çünkü
PE plastikler topraktan çıkan ısıyı tutamamakta ve hepsini geçirdiği
için plastik örtü altında da düşük sıcaklık ortaya çıkmaktadır.
Plastik
tünel kura işletmelerde iskelet demirleri zamanında yerleştirilmeli ve
don haberi alınınca plastik örtü yerleştirilmelidir. Don devresi
geçince örtü hemen kaldırılmalıdır. Eğer bu devre uzun sürerse,
bitkiler için havalandırmaya önem verilmelidir.
1.6.2. Plastikleri Uzaklaştırılması ve Yok edilmesi
Plastikler
kullanıldıktan sonra tarladan uzaklaştırılır. Az zarar gören plastikler
tekrar kullanılabileceği gibi, fazla zarar görenler yok edilmelidir.
Plastikleri
önce kenarları toprakta çıkarılır ve katlanır. Bunlar yuvarlak bir
şeyin kenarına sarılarak rulo şekline getirilebilir. Bu iş iki kişiyle
yapılabileceği gibi, traktörün kuyruk miline rulo kartonlarına plastik
sarılabilir. ikinci kullanışa kadar plastikler karanlıkta
saklanmalıdır. Böylece plastikleri ışık etkisiyle eskimeleri önlenmiş
olur.
Eski plastikler genellikle, hurda plastik toplayıcıları
tarafında satın alınır. Bu toplanan plastikler, plastik işleyen
fabrikalarda yeniden işlenerek daha kısa sürede kullanılan torba, poşet
v.b. ürünlere dönüştürülür.
Kullanılmaya elverişli olmayan yada
daha başka şekilde fabrikaya gönderilmeden değerlendirilen eski
plastikler aşı bağı olarak kullanılabilir. Bu eski plastiklerin yine
geniş kullanılabileceği alan ise, boru ve yeraltı kablolarını
işaretlenmesinde işaret şeridi olarak kullanılmasıdır. Bu işaretleme
şöyle yapılmaktadır. Yeraltı boruları yada kabloları toprağa
yerleştirildikten sonra üzerine 20-25 cm toprak atılır. Bunun üzerine
şeritler şeklinde kesilen plastikler borular gibi serilir ve üzeri
toprakla doldurulur. Daha sonra ağır iş makineleri ile yapılan
kazılarda, plastik şeritlere rastlanınca 20-25 cm daha derinde bir
hattın olduğunu ve daha özenli çalışılması gerektiğini gösterir.
Seracılıkta
bir diğer değerlendirme şekli ise, ısınan ve metal olan sera yapı
elemanlarına birkaç kat sarılarak, bunların aşırı ısınması ve çekilecek
yeni malzemenin zarar görmesi önlenir.
Plastikler hiç bir
şekilde değerlendirmeye uygun değilse, çevreye atılarak kirletici
olmaması için yakılarak yok edilebilir. Plastikleri yakmak için gevşek
yığmalı ve içine odun, saman, karton gibi maddeler koyarak plastiği
alevlenmesi sağlanmalıdır. Fazla miktarda PE yakılacaksa plastikler
küçük, küçük yığınlar şekline getirilmelidir. Yanan malzeme
karıştırılarak yanma kolaylaştırılır.
Eriyen plastiğin artıklarının bir tarata yığılması ile bunların çevreye zarar verici herhangi bir etkisi olmaz.
1.7. Yüksek Tüneller
Yüksek
tüneller, alçak tünellerle seralar arasında geçit şekli olarak ortaya
çıkmaktadır. Yüksek tünellerin yararlı yönü, hemen bütün yıl kullanılma
olanağının olmasıdır. Bunların kapısının olması ve havalandırma
nedeniyle bitkiler için iyi bir ortam sağlarlar. Ayrıca ısıtma,
yağmurlama sulamada yüksek tünellerde yapılabilir.
Bir yüksek
tüneli yapılması içi seçilen yere. yapılacak tünel genişliğinde bir
temel yada boruların geleceği yere beton ayaklar (pabuçlar)
yapabileceği gibi. tünelin iskeletini sağlayacak çember boruların
bağlanabileceği daha geniş boru toprağa çakılır. Yüksek tünelin
iskeletini oluşturacak olan 1/2 içlik (parmak) içme suyu boruları
bükülerek yarım daire şekline dönüştürülür. Bu içme suyu borusu 6.50 m
boyunda bükülünce 2.10 m yarıçapında bir yarım daire olur . Bu
boruların bükülmesi ancak uygun boru presleriyle olur.
Yüksek
tünel iskelet yada çember borusu her iki ucunda 5 ve 160 emlerden ve
ortası 320 cm' den delikler açılır. 5 cm' deki delikler yüksek tünel
çemberlerini yada iskelet elemanlarını temele civatalamaya yarar.
Baştan 160 cm uzaklıktan açılan delikler havalandırma tahtasının (3x15
cm boyutunda) ve orta 320 cm' den açılan deliklerde omurga tahtasının
(7x5 cm boyutunda) yerleştirilmesini sağlar. İskelet borularının
yerleştirilmesiyle taban genişliği 4.20 m yüksekliği 2.10 molan bir
yüksek tünel elde edilir.
Omurga ve havalandırma tahtaları,
tünelin rüzgara ve dış etmenlere karşı daha dayanıklı olmasını sağlar.
Tünelin rüzgara karşı dayanımını arttırmak için yine 1/2 inçlik
(parmak) borularla birinci ve ikinci iskelet demirleri arasında
çaprazlama payanda yada rüzgarlık olarak isimlendirilen borular konur.
Aynı şey diğer uçtaki ve uçtakinden bir önceki iskelet demiri için de
yapılır, iskelet demirleri birbirinden 1.70 m uzaklıkta
yerleştirilirler .
Plastik örtünün yüksek tünel iskeletine
tutturulması ise şöyle olmaktadır. Plastikler omurga ve havalandırma
tahtası üzerinde ve birbiri üzerine bindirilerek ince çıtalarla (2.0 x
4.0 cm kesitinde) çivilenerek tutturulur. Açılan kapı ya da
havalandırma yerlerinden giren havanın ,plastik örtüde yapacağı
Yüksek
tünelin ön ve arka cephesi kapılı olarak yapılabilir. Kapının üzerinde
havalandırma penceresi ve soba çıkış deliği bulunur. Bazı yerlerde
yüksek tünelin arka cephesi alçak tünellerde olduğu gibi yapılır.
Plastik örtü toplanır ve çakılan bir kazığa bağlanır.
Plastik
örtünün yüksek tünel iskelet elemanları üzerine, alçak tünellerde
olduğu gibi, iskelet boru çemberinin sağına ve soluna gerilen iplerle
tutturulur.
Yüksek tünellerde havalandırma çeşitli şekillerde yapılır.
Çizelge 3: demir boru (1/2 inç) iskeletli plastik tünel için gerekli malzemeler (51.0x4.2=214.m2)
| Malzeme Cinsi |
Miktarı |
| 1 . Demir boru |
| 1/2 inç (parmak) |
221. Om |
| yada 6.5 m' lik borulardan |
34 adet |
| 1 Inç (parmak) |
45.5 m |
| yada 6.5 m' lik borulardan |
7 adet |
| 2. Kereste |
| Tahta 3x15x250 cm |
50 adet |
| Dilme 7x5x250 cm |
25 adet |
| Çıta 2x4x250 m |
60 adet |
| 3. Çeşitli çivi |
5 kg |
| 4. Cıvata somun |
1 00 adet |
| 5. Branda raptiyesi |
300 adet |
| 6. Galvaniz tel (3 mm) |
10 kg |
| 7. Plastik (2 m eninde) |
50 kg |
Tünellerde
havalandırma, havalandırma tahtası çakılan askı çivilerine takılan örtü
malzemesinin yerinden çıkartılmasıyla havalandırma yapılır. Ayrıca
yüksek tüneli ön ve arka cephelerinde bulunan kapı ve kapının üstündeki
pencereler ile de havalandırma yapılır. Örtü malzemesi parçalı olmayan
yüksek tünellerde ise toprak yüzeyinden yukarıya doğru kaldırılan
örtülerin altından havalandırma sağlanır.
Yukarıda verilen
ölçülere göre 51.0 m uzunluğunda 4.2 m genişliğinde ve 1/2 inçlik
(parmak) su borusuyla yapılacak bir yüksek tüneli taban, ön arka ve
cephe görünüşleri ve gerekli malzeme (Çizelge 3) listesi verilmiştir.
Son
zamanlarda yüksek tünellerin şekillerinde kullanım yönünden iyi
değişmeler olmuş ve seralara daha çok benzemeye başlamıştır. Yüksek
tünellerde kenara yakın yerlerde yan yüzeylerin çok eğimli olması
nedeniyle kullanılmayan alanlar vardır. Bu alanlarda üretimde
kullanabilmek için yan yüzeyler 1.30-1.5Om'ye kadar dik olarak
yapılmaya başlamıştır.
Aynı zamanda çatı şeklinde de değişmeler
olmuştur. BU çatının kesit görünüşü yarım altıgen şeklidedir. Bu çatı
şeklinde düz ve beşik çatılarda görülen güneş ışığının fazla
yansıtılması ve yüksek çatı yapma zorunluluğu gibi sakıncalar biraz
daha azalmaktadır.
Ayrıca yuvarlak çatılarda görülen çatı havalandırma penceresi yapım zorluğu da, bu şekildeki çatıda oldukça azalmaktadır.
Şekil 6: Plastik seralarda yeni çatı yapısı ve çatı havalandırma pencereleri 
|